Reisverslag Elke: 04/10-15/10 2007 [Archief]

elke

14 oktober 2007, 19:59

Nu het hier toch slecht weer is, hebben we reeds wat tijd voor ons verslag.

Dag 1 : donderdag 4 oktober

Vertrek Brussel gepland omstreeks 12h30, helaas stonden we 2 uur aan de grond vooraleer de lange reis aangevat kon worden.
Aankomst Washington rond 10h30 Europese tijd. Vlucht naar Miami vertrok twee uur later, maar alle maatregelen werden versneld afgewerkt zodat we zeker onze vlucht zouden halen. We hebben nog nooit zo snel uitchecken, douane en het inchecken afgewerkt. Rond 3 uur snachts kwamen we in Miami aan waar het dus 9PM was. Na efkes wachten op het busje, reden we richting Alamo om onze huurwagen (Chevrolet SUV) op te halen. Alles verliep vlekkeloos en zo kwamen we rond kwart voor vier Europese tijd aan bij ons eerste hotel Claremont Hotel (Collins Avenue) in Miami South Beach. We waren dus na een helse reis van 20 uur eindelijk gesetteld…

Wat info over Claremont Hotel: Uitstekende ligging op wandelafstand van Ocean Drive, South Beach en andere toeristische trekpleisters. Geen zwembad, noch Internet. Relatief goedkoop gezien de vrij dure buurt ginder. Inrichting erg ouderwets en redelijk pover ontbijt. Prijs/Kwaliteit een voldoende.

PS: we hebben dit hotel via bookings.com geboekt en waren ervan ovetuigd dat dit reeds van onze rekening was, terwijl de receptioniste ons nogmaals wou factureren. Bleek dat ons laatste hotel ( pas geboekt paar dagen voor vertrek) reeds van de rekening was voor identiek hetzelfde bedrag. ](*,) Bookings.com is dus te betalen bij aankomst in het hotel.

Dag 2 : vrijdag 5 oktober

Vandaag bleven we in Miami South Beach. We trokken in de voormiddag richting the Beach. Kleurrijke lifeguardhuisjes met dito lifeguards bevolkten het snikhete strand. We liepen een aantal mini-miles langs het wandelpad waar je uitzicht hebt over zowel het strand als de peperdure luxehotels waarvan het zwembad quasi 1 geheel vormde met de oceaan. Deze laan loopt parallel met de alombekende ocean drive, waar ’s werelds grootste verzameling van art-decohuizen naast elkaar staan. De kleurrijke gevels, de hoekramen, de talluds vormen slechts enkele kenmerken van deze authentieke bouwstijl. Langs deze drive vind je ook het voormalige huis van Gianni Versace, waar hij op de stoep dramatisch tot zijn einde kwam. Uit een gesprek met een local citizen kwamen we te weten dat deze villa onlangs werd verkocht voor maar liefst 19 miljoen dollar.

Na deze wandeling onder een blakende zon was het tijd om de inwendige mens te versterken. Het News Cafe, op de hoek van ocean drive en 8th street, zorgde voor het ideale terras om wat te verpozen. Dit cafe wordt druk gefrequenteerd en wordt ook aangeprezen in diverse reisgidsen. Het is een ideale plaats om de lokale parade van mensen van allerlei kleuren en standen gade te slaan. De menukaart biedt voor elk wat wils tegen schappelijke prijs, zeker gezien de toeristische locatie. Hier keken we ook op van de free refills voor de soda’s, wat toch wel bijna overal de regel is bij het eten. Na 4 uur besloten we wat afkoeling te zoeken in de adventura mall. Navraag bij onze hotelreceptionist leerde ons dat dit een kleinere mall was, althans volgens Amerikaanse maatstaven. Na een ritje van een half uur flaneerden we voorbij zo’n 200-tal verschillende winkels.
’S Avonds besloten we nog een cocktail te gaan drinken op de ocean drive, die ondertussen was omgevormd tot een heuse cat-walk en autobeurs. Kleerkasten in mouwloze marcellekes, heuse minirokjes en blinkende sleeen zijn schering en inslag. De cocktails zelf zijn teleurstellend, de bill nadien des te meer. 12 $ voor een afgelengde cocktail in een plastic beker is er voor ons net iets over. Al bij al toch de moeite om eens te flaneren ’s avonds.

Nog enkele curiositeiten die ons zijn opgevallen:
- bussen met een fietsrek vooraan
- Krantenkiosken op iedere straathoek, meer bepaald een metalen bak waar je voor enkele muntstukken een krant kan uitnemen
- Fietsen met een harleystuur
- Heel veel hoogbouw en nieuwe hotels in aanmaak

Dag 3: zaterdag 6 oktober

De lange rit (een 175 a 200 mile) richting Key West staat gepland. De route tussen Miami en Key Largo verloopt vrij vlekkeloos over mooie autostrades en aan een snelheid van zo’n 65 mile per uur. Rij zeker niet te snel, want de politie is alomtegenwoordig in het verkeer. Ze staan als alligators in struiken te wachten om iemand op de bon te slingeren. Wij passeerden in deze 10 dagen enkele tientallen gesnapten langs de autostrades.
De rit Key Largo ( begin van de Keys) naar Key West ( zuidelijkste punt USA) is nog zo’n 110 miles en dit is aan veel lagere snelheden (tussen 45 en 55 miles per uur). We deden er 3h30 a 4 uur over om ter plekke te zijn. Onderweg passeer je tientallen keys, maar in het begin merk je daar niet veel van. Het eiland zelf is ofwel nog vrij breed of het struikgewas belemmert je het uitzicht. Naarmate je verder vordert, worden de vergezichten mooier en mooier. De 7 mile bridge biedt je een prachtig, ongerept plaatje.
Onderweg zijn er 2 waterparken: Theater of the Sea en Dolphin Research center. Wij stapten tweemaal even uit om te zien of het de moeite was. Gezien de aardige inkomprijs en het feit dat we enkele dagen later Seaworld zouden aandoen, besloten we om deze links te laten liggen.
Iets na de middag checkten we in bij ons tweede hotel van de reis, Comfort Inn. Dit had meer iets van een gekend Amerikaans motel. De kamers waren wel heel verzorgd, er was een zwembad en gratis Internet,
Ook het ontbijt was rijkelijk in vergelijking met wat we in Miami kregen. Eitjes, Corn flakes, wafels, koffie, het smaakte ‘s ochtends...
Na het uitpakken besloten we ’s middags het centrum in te trekken en we vonden al snel de main street, Duval Street. Prularia en eet- en drankgelegenheden schreeuwen voortdurend om je aandacht. Op Key West vind je ook een aardige populatie aan homo’s als aan kunstenaars die er hun toevluchtsoord van maakten, Zo duikt de gekende regenboogvlag (symbool van holebi’s) op. Ook vind je er aardig wat gallerijen van kunstenaars.
Onze maag knorde en we werden gelokt naar het establissement Willy T in Duval street zelve, waar een plaatselijke zanger het beste van zichzelf gaf. Een aanrader om deze bar eens aan te doen, waar verschillende honderden dollars als souvenir van bezoekers aan de muur hangen. Nadien verkenden we het eilandje via de auto. Dit is best te doen en is ook een alternatief voor het treintje dat exact hetzelfde aandoet. Bij slecht weer zou ik het treintje nemen, bij goed weer kan je zelf via de huurauto of grote delen te voet het parcours afleggen. Zo kwamen we aan het SouternMostPoint waar er een soort van boei als monument staat. Ook kwamen we zo terecht in het oudere gedeelte van Key West waar een haventje ook als toeristische trekpleister diende. Je kan er glasbodemboten nemen, jet ski’s huren, maar ook de heel gezellige sunset bar bezoeken. Vermits je hier aan het water zit, is de zonsondergang heel mooi.
’s Avonds gingen we een hapje eten in het restaurant Seaweed. Dit ligt langs de weg tussen de meeste hotels en het centrum. Eten was lekker, er was opnieuw een groepje aan het zingen en de cocktails waren opnieuw een teleurstelling...

Twee tips:
Ga op zoek naar coupons in het hotel om goedkoper te eten, drinken, attracties te bezoeken. Je kan er aardig wat mee besparen.
Laat je niet vangen door Tourist Information Centers. Ze zijn niet zo onafhankelijk als ze lijken en pushen vooral de attracties van de firma die hen sponsort/betaalt. Doe zelf je huiswerk en loop gerust eens langs voor extra info of voor reductiecoupons.

elke

14 oktober 2007, 21:41

Dag 4: zondag 7 oktober

Minder nieuws: nationale drash, zijnde hevige en korte regenbuien en een ganse dag bewolking.

Hierdoor vallen de 2 uur geplande tour rond het eiland via jetski als de glasbodemboot letterlijk in het water. We hebben dus ongewenst aardig wat vrije tijd extra.

We houden ons overdag wat bezig met inkopen doen. Zo hebben we geen stick tegen insecten mee die we morgen in de Everglades overvloedig zullen kruisen.

In de vroege namiddag trekken we terug wat rond in Duval Street waar de American Football-gekke Amerikanen opeengepakt in de sportcafes vertoeven. We eten op ons gemak wat versnaperingen bij Willy T en slaan de gekke Amerikanen gade.

In de vroege vooravond komen we toevallig nog in een stukje Key West terecht wat echt de moeite is. Het is niet zover van de Sunset bar aan het haventje en heet Mallory Square. Je vindt er niet enkel heel wat mooie winkels met oa sponsen uit de zee, maar er fleuren ook een aantal straatmuzikanten de promenade op. Beslist eens de moeite om dit te bezoeken.

’s Avons komen we terecht in de Australische steak-keten Outback. Voor een eerlijke prijs smullen we van heerlijke steaks die eindelijk ook eens echt medium rear ( nog wat rood vanbinnen) gebakken zijn in tegenstelling tot de Amerikaanse keiharde doorbakken stukken vlees. Naar gewoonte profiteren we terug van het gratis bijvullen van de cokes en zijn we het al gewoon om NO ICE bij te vragen.:-D

We kruipen vroeg in bed, want morgen doen we de Everglades aan.



	Florida Forum > Plannning en Ervaringen > Reisverslagen > Reisverslag Elke: 04/10-15/10 2007 PDA Reisverslag Elke: 04/10-15/10 2007 elke 14 oktober 2007, 05:11 Hier alvast een korte resume van onze reis die er bijna opzit:cry: 04/10 vertrek vanuit Brussel richting Miami 05/10 Bezoek Miami 06/10 Reis naar Key West 07/10 Key West 08/10 Reis Everglades ( Florida City) 09/10 Everglades + reis Orlando (Kissimee) 10/10 Universal Studios+ Islands of Adventure 11/10 Seaworld + Outlet Mall + reis naar Cocoa 12/10 Kennedy Space Center 13/10 Reis naar Fort Lauderdale 14/10 Fort Lauderdale 15/10 Terugreis Miami - Brussel Vanaf volgende week werken we aan ons gestoffeerd verslag met fotos indien de technologie ons niet in de steek laat. Alvast een goeie reis aan diegene die op het punt staan om te vertrekken of aan het plannen zijn. Moge ons verslag enigszins bijdragen tot een goeie planning van jullie reizen net zoals dit forum ons heel wat tips en trics heeft opgeleverd. elke 14 oktober 2007, 19:59 Nu het hier toch slecht weer is, hebben we reeds wat tijd voor ons verslag. Dag 1 : donderdag 4 oktober Vertrek Brussel gepland omstreeks 12h30, helaas stonden we 2 uur aan de grond vooraleer de lange reis aangevat kon worden. Aankomst Washington rond 10h30 Europese tijd. Vlucht naar Miami vertrok twee uur later, maar alle maatregelen werden versneld afgewerkt zodat we zeker onze vlucht zouden halen. We hebben nog nooit zo snel uitchecken, douane en het inchecken afgewerkt. Rond 3 uur snachts kwamen we in Miami aan waar het dus 9PM was. Na efkes wachten op het busje, reden we richting Alamo om onze huurwagen (Chevrolet SUV) op te halen. Alles verliep vlekkeloos en zo kwamen we rond kwart voor vier Europese tijd aan bij ons eerste hotel Claremont Hotel (Collins Avenue) in Miami South Beach. We waren dus na een helse reis van 20 uur eindelijk gesetteld… Wat info over Claremont Hotel: Uitstekende ligging op wandelafstand van Ocean Drive, South Beach en andere toeristische trekpleisters. Geen zwembad, noch Internet. Relatief goedkoop gezien de vrij dure buurt ginder. Inrichting erg ouderwets en redelijk pover ontbijt. Prijs/Kwaliteit een voldoende. PS: we hebben dit hotel via bookings.com geboekt en waren ervan ovetuigd dat dit reeds van onze rekening was, terwijl de receptioniste ons nogmaals wou factureren. Bleek dat ons laatste hotel ( pas geboekt paar dagen voor vertrek) reeds van de rekening was voor identiek hetzelfde bedrag. ](*,) Bookings.com is dus te betalen bij aankomst in het hotel. Dag 2 : vrijdag 5 oktober Vandaag bleven we in Miami South Beach. We trokken in de voormiddag richting the Beach. Kleurrijke lifeguardhuisjes met dito lifeguards bevolkten het snikhete strand. We liepen een aantal mini-miles langs het wandelpad waar je uitzicht hebt over zowel het strand als de peperdure luxehotels waarvan het zwembad quasi 1 geheel vormde met de oceaan. Deze laan loopt parallel met de alombekende ocean drive, waar ’s werelds grootste verzameling van art-decohuizen naast elkaar staan. De kleurrijke gevels, de hoekramen, de talluds vormen slechts enkele kenmerken van deze authentieke bouwstijl. Langs deze drive vind je ook het voormalige huis van Gianni Versace, waar hij op de stoep dramatisch tot zijn einde kwam. Uit een gesprek met een local citizen kwamen we te weten dat deze villa onlangs werd verkocht voor maar liefst 19 miljoen dollar. Na deze wandeling onder een blakende zon was het tijd om de inwendige mens te versterken. Het News Cafe, op de hoek van ocean drive en 8th street, zorgde voor het ideale terras om wat te verpozen. Dit cafe wordt druk gefrequenteerd en wordt ook aangeprezen in diverse reisgidsen. Het is een ideale plaats om de lokale parade van mensen van allerlei kleuren en standen gade te slaan. De menukaart biedt voor elk wat wils tegen schappelijke prijs, zeker gezien de toeristische locatie. Hier keken we ook op van de free refills voor de soda’s, wat toch wel bijna overal de regel is bij het eten. Na 4 uur besloten we wat afkoeling te zoeken in de adventura mall. Navraag bij onze hotelreceptionist leerde ons dat dit een kleinere mall was, althans volgens Amerikaanse maatstaven. Na een ritje van een half uur flaneerden we voorbij zo’n 200-tal verschillende winkels. ’S Avonds besloten we nog een cocktail te gaan drinken op de ocean drive, die ondertussen was omgevormd tot een heuse cat-walk en autobeurs. Kleerkasten in mouwloze marcellekes, heuse minirokjes en blinkende sleeen zijn schering en inslag. De cocktails zelf zijn teleurstellend, de bill nadien des te meer. 12 $ voor een afgelengde cocktail in een plastic beker is er voor ons net iets over. Al bij al toch de moeite om eens te flaneren ’s avonds. Nog enkele curiositeiten die ons zijn opgevallen: - bussen met een fietsrek vooraan - Krantenkiosken op iedere straathoek, meer bepaald een metalen bak waar je voor enkele muntstukken een krant kan uitnemen - Fietsen met een harleystuur - Heel veel hoogbouw en nieuwe hotels in aanmaak Dag 3: zaterdag 6 oktober De lange rit (een 175 a 200 mile) richting Key West staat gepland. De route tussen Miami en Key Largo verloopt vrij vlekkeloos over mooie autostrades en aan een snelheid van zo’n 65 mile per uur. Rij zeker niet te snel, want de politie is alomtegenwoordig in het verkeer. Ze staan als alligators in struiken te wachten om iemand op de bon te slingeren. Wij passeerden in deze 10 dagen enkele tientallen gesnapten langs de autostrades. De rit Key Largo ( begin van de Keys) naar Key West ( zuidelijkste punt USA) is nog zo’n 110 miles en dit is aan veel lagere snelheden (tussen 45 en 55 miles per uur). We deden er 3h30 a 4 uur over om ter plekke te zijn. Onderweg passeer je tientallen keys, maar in het begin merk je daar niet veel van. Het eiland zelf is ofwel nog vrij breed of het struikgewas belemmert je het uitzicht. Naarmate je verder vordert, worden de vergezichten mooier en mooier. De 7 mile bridge biedt je een prachtig, ongerept plaatje. Onderweg zijn er 2 waterparken: Theater of the Sea en Dolphin Research center. Wij stapten tweemaal even uit om te zien of het de moeite was. Gezien de aardige inkomprijs en het feit dat we enkele dagen later Seaworld zouden aandoen, besloten we om deze links te laten liggen. Iets na de middag checkten we in bij ons tweede hotel van de reis, Comfort Inn. Dit had meer iets van een gekend Amerikaans motel. De kamers waren wel heel verzorgd, er was een zwembad en gratis Internet, Ook het ontbijt was rijkelijk in vergelijking met wat we in Miami kregen. Eitjes, Corn flakes, wafels, koffie, het smaakte ‘s ochtends... Na het uitpakken besloten we ’s middags het centrum in te trekken en we vonden al snel de main street, Duval Street. Prularia en eet- en drankgelegenheden schreeuwen voortdurend om je aandacht. Op Key West vind je ook een aardige populatie aan homo’s als aan kunstenaars die er hun toevluchtsoord van maakten, Zo duikt de gekende regenboogvlag (symbool van holebi’s) op. Ook vind je er aardig wat gallerijen van kunstenaars. Onze maag knorde en we werden gelokt naar het establissement Willy T in Duval street zelve, waar een plaatselijke zanger het beste van zichzelf gaf. Een aanrader om deze bar eens aan te doen, waar verschillende honderden dollars als souvenir van bezoekers aan de muur hangen. Nadien verkenden we het eilandje via de auto. Dit is best te doen en is ook een alternatief voor het treintje dat exact hetzelfde aandoet. Bij slecht weer zou ik het treintje nemen, bij goed weer kan je zelf via de huurauto of grote delen te voet het parcours afleggen. Zo kwamen we aan het SouternMostPoint waar er een soort van boei als monument staat. Ook kwamen we zo terecht in het oudere gedeelte van Key West waar een haventje ook als toeristische trekpleister diende. Je kan er glasbodemboten nemen, jet ski’s huren, maar ook de heel gezellige sunset bar bezoeken. Vermits je hier aan het water zit, is de zonsondergang heel mooi. ’s Avonds gingen we een hapje eten in het restaurant Seaweed. Dit ligt langs de weg tussen de meeste hotels en het centrum. Eten was lekker, er was opnieuw een groepje aan het zingen en de cocktails waren opnieuw een teleurstelling... Twee tips: Ga op zoek naar coupons in het hotel om goedkoper te eten, drinken, attracties te bezoeken. Je kan er aardig wat mee besparen. Laat je niet vangen door Tourist Information Centers. Ze zijn niet zo onafhankelijk als ze lijken en pushen vooral de attracties van de firma die hen sponsort/betaalt. Doe zelf je huiswerk en loop gerust eens langs voor extra info of voor reductiecoupons. elke 14 oktober 2007, 21:41 Dag 4: zondag 7 oktober Minder nieuws: nationale drash, zijnde hevige en korte regenbuien en een ganse dag bewolking. Hierdoor vallen de 2 uur geplande tour rond het eiland via jetski als de glasbodemboot letterlijk in het water. We hebben dus ongewenst aardig wat vrije tijd extra. We houden ons overdag wat bezig met inkopen doen. Zo hebben we geen stick tegen insecten mee die we morgen in de Everglades overvloedig zullen kruisen. In de vroege namiddag trekken we terug wat rond in Duval Street waar de American Football-gekke Amerikanen opeengepakt in de sportcafes vertoeven. We eten op ons gemak wat versnaperingen bij Willy T en slaan de gekke Amerikanen gade. In de vroege vooravond komen we toevallig nog in een stukje Key West terecht wat echt de moeite is. Het is niet zover van de Sunset bar aan het haventje en heet Mallory Square. Je vindt er niet enkel heel wat mooie winkels met oa sponsen uit de zee, maar er fleuren ook een aantal straatmuzikanten de promenade op. Beslist eens de moeite om dit te bezoeken. ’s Avons komen we terecht in de Australische steak-keten Outback. Voor een eerlijke prijs smullen we van heerlijke steaks die eindelijk ook eens echt medium rear ( nog wat rood vanbinnen) gebakken zijn in tegenstelling tot de Amerikaanse keiharde doorbakken stukken vlees. Naar gewoonte profiteren we terug van het gratis bijvullen van de cokes en zijn we het al gewoon om NO ICE bij te vragen.:-D We kruipen vroeg in bed, want morgen doen we de Everglades aan.