Key West: Spookhuizen en Legenden

Robert the Doll

Het huis dat nu bekend staat als het "The Artist House" is gebouwd in 1898 door Heer en Mevrouw Thomas Otto. Zij zaten er warmtjes bij maar behandelde hun bedienden als oud vuil. Één dienst meisje welke slecht was behandeld en blijkbaar ingewijd was in de kunsten van voodoo gaf hun zoon, Robert Eugene Otto (die Gene door zijn vrienden wordt genoemd), een pop van stro ongeveer 1 meter hoog. Het was zijn vriend en metgezel gedurende zijn kinderjaren.

Gene gaf de pop zijn voornaam "Robert" en nam hem overal mee naartoe. Men zegt dat zijn ouders vaak hoorde hoe Gene tegen zijn pop praatte terwijl er met een volledig verschillende stem werd geantwoord.
Rare gebeurtenissen deden zich in het ouderlijk huis voor. En elke keer als Gene op de voorvallen werd aangesproken wees Hij naar de in een keurig wit zeemans pakje gehulde Robert en riep "Robert heeft het gedaan". Voor de buitenwereld was het Gene die de aanstichter van het kwaad was, maar vrienden van de familie waren overtuigd dat het de schuld van de pop was. Bezoekers vertelden dat ze de pop hadden horen giegelen, als een schim de trap op zagen rennen om hun, later vanuit het torenkamertje aan te staren.

Terwijl de meeste kinderen na verloop van tijd de interesse in hun denkbeeldige vriend verliezen was dit niet het geval met Gene en zijn maatje Robert. Toen zijn ouders overleden en Gene het huis erfde werd het ding weer van zolder gehaald. Op het moment dat Gene de pop in handen kreeg kon men de invloed van Robert voelen. Dit was zeer verontrustend voor zijn vrouw en zij wist zeker dat de gelaatstrekken van de pop veranderde. Gene sprak dit echter tegen. Toen zij de pop weer op zolder borg werd Gene uitzinnig en eiste dat Robert zijn eigen kamer zou krijgen zodat hij naar buiten kon kijken. Men dacht dat Gene het gezonde verstand had verloren.

Na een periode van vele onverklaarbare gebeurtenissen werd het Gene te gortig en besloot hij om Robert weer op de zolder te bergen waar hij geen kwaad meer kan aanrichten. Robert naar het schijnt had andere plannen. Bezoekers aan het huis horen iets op de zolder lopen dit terwijl er niemand boven is. Ook horen ze regelmatig demonisch gelach. Zelfs de bewoners van Key West weten van het duivelse gedrag van Robert.
Meer dan eens is er sprake van dat de pop vanuit het toren kamertje de mensen aanstaart en de draak steekt met passerende schoolkinderen.

Gene was zeer verrast toen hij de pop aantrof in de schommelstoel bij het raam van het torentje.Dit terwijl hij toch zeker wist dat hij het ding op de zolder had opgeslagen.Hij raapte Robert op en borg hem weer op. Eenmaal terug van zolder gekomen trof hij de pop weer aan in de schommelstoel.

Toen Gene Otto in 1972 overleed dachten velen dat dit het einde van Roberts verschijningen zou zijn. Kwaad laat zich niet zomaar uitroeien...
Robert wachtte geduldig tot een nieuwe famile het huis kocht.
Hun kleine dochtertje, toen slechts 10 jaar oud, vondt op de zolder een oude pop. Al spelend met de pop komt deze tot leven en mishandeld haar. Het kind slaakt angstige kreten en gooit de pop in een hoek.
Nu, meer dan dertig jaar, later is ze nog steeds getraumatiseerd van de geburtenis en zweert ze dat de pop tot leven was gekomen en haar wilde vermoorden.

Terwijl verhalen over bezeten poppen niet ongewoon zijn, is het geval Robert uniek omdat er zo veel mensen melding maaken van zijn duivelse streken. Bezoekers zeggen te hebben gezien dat zijn uitdrukking veranderde in een dreigende grimas en een loodgieter kwam het huis uit rennen nadat hij de pop had horen giechelen.

Robert, nog steeds gehuld in zijn witte zeemans pakje en met zijn pluche leeuwtje stijf in zijn armen wordt er van verdacht nog steeds streken uit te halen met het museum personeel. Een personeelslid was Robert aan
het afstoffen en was klaar voor de dag. Hij deed het licht uit en het museum op slot. Toen hij de volgende dag terug kwam waren een aantal lichten weer aan ook een lamp naast de vitrine waar Robert staat uitgestald. De pop stond tevens in een andere houding dan normaal. Nog vreemder was het feit dat de zolen van Roberts schoenen bedekt waren met een dun laagje stof, alsof hij door het museum had gelopen. Ook heeft men het geluid van tikken op de ruit gehoord als men langs zijn plekje loopt. Als men zich dan omdraaid heeft Robert zijn hand tegen de ruit gedrukt.

Maar Robert is niet de enigste rusteloze ziel in het Artist House. Toen Robert uiteindelijk uit het huis was verwijdert diende een nieuwe geest zich aan. Er wordt gezegd dat dit Anne, de vrouw van Gene Otto is die nu het toren kamertje bevolkt. Dit om ervoor de zorgen dat die kwaadaardige pop nooit meer terug keert.

Heden ten dage woont Robert uiterst comfortabel doch onder streng toezicht in het Key West Martello Museum. Bezoekers zijn van harte welkom, hoewel het maken van fotos een probleem kan opleveren.
Het gebeurt dat, waneer men Roberts plaatje probeerd te schieten, de camera blokeert om slechts buiten het museum weer te functioneren.

Het Artist House Bed & Breakfast, 534 Eaton Street is ook open voor het publiek. De bezoekers die in het torentje of zolderruimten verblijven melden vreemde verschijningen en geluiden, alsof er iemand over de vloer loopt of op hen let terwijl zij liggen slapen. Het bedienend personeel glimacht slechts wetende dat dit de geest van Anne is.

Hoewel je Robert het gehele jaar door kan bezoeken is de beste tijd van het jaar om je aan hem voor te stellen de maand Oktober. Gedurende deze maand woont Robert in het Historic Custom House een paar straten verderop. Er wordt gezedg dat Robert dan het meest aktief is. Het museum personeel stopt een zakje peperemuntjes in zijn vitrine om hem uit de tent te lokken en ze zweren dat er de volgende dag minder snoepjes in het zakje zitten.



Artist House Bed & Breakfast - 534 Eaton Street
www.artisthousekeywest.com

Key West Martello Museum & Historic Custom House
www.kwahs.com

Ghost Tour
www.hauntedtours.com
www.keywestghosts.com

Count Carl Von Cosel

In 1927 arriveerde de 50 jaar oude Karl Tanzler in Key West, Florida. Karl kwam uit Dresden, Duitsland, en liet zijn vrouw en twee dochters achter. Hij nam een nieuwe identiteit aan en ging nu bij de titel Count Carl Von Cosel en liet men geloven dat hij maar liefts negen universitaire graden bezat.

Hij vond een baan als x-ray technicus en bacteriologist bij het Marine Hospitaal. In zijn vrije tijd bouwde hij een luchtschip, lapte met uitzonderlijke nieuwsgierigheid elektronische apparaten op en speelde muziek op zijn eigengemaakt orgel.

Tot nu toe klinkt het niet zo bijzonder, gewoon een man in de zomer van zijn leven die een nieuwe toekomst zoekt.

Dan, in het ziekenhuis, in April 1930, ontmoette hij de vrouw van zijn dromen. Haar naam was Elena Milagro Hoyos, mooie twintig jaar oude Cubaanse. Vanaf dit ogenblik was Cosel geobsedeerd door deze vrouw.
Hij was er van overtuigd dat hij decennia over haar droomde en dat zij bestemd was zijn bruid te zijn, Hij overlaadde haar met giften, welke zij accepteerde, echter een huwlijks aanzoek wees zij af. Er was echter een rede voor haar bezoek aan het ziekenhuis, Zij leed aan tuberculose.
Hij deed zijn uiterste best om haar te genezen met onderandere een elektrische schokmachine, allerlei drankjes en zelfs goudstof in haar voedsel. Elena stierf op Oktober 1931, slechts 22 jaar oud. De diepbedroefde Von Cosel betaalde voor een overvloedige begrafenis voor zijn geliefd. De gedachte dat zijn geliefde Elena lag weg te rotten in de grond kon hij niet verdragen. Von Cosel ontwierp en bouwde hierop een prachtig mausoleum. Haar lichaam werd op gegraven en in een metalen kist gelegd welke in het mausoleum werd geplaatst.Nacht na nacht, zat Von Cosel naast haar doodskist en begon, zo geloofde hij, met Elena te communiceren. In zijn fantasie smeekte Elena hem om haar van haar 'gevangenis' te bevrijden zodat zouden zij kunnen samen zijn.
Niet in staat om deze vraag te weerstaan stal Von Cosel op een donkere nacht in April 1933, Elena van het mausoleum en nam haar mee in zijn luchtschip de "Countess Elaine" naar zijn optrekje.

Nog steeds redelijk romantisch nietwaar?
Hierna gaat carl geheel op in het tot leven wekken van zijn geliefde.
Dit is waar gebeurt en als je een zwakke maag hebt zou ik zeker niet verder lezen.

Carl stelde alles in het werk om zijn geliefde Elaine tot een wederopstanding te verlijden. Voor de volgende zeven jaren hield hij haar bijeen met piano snaren, stopte glazen ogen in de oogkassen waar haar ogen waren weggerot. Hij maakte een pruik van haar haar en beetje bij beetje verving en versterkte haar huid met was en zijde. Hij behandelde haar met zalfjes en electrotherapie. Een van de middelen om Elaine weer tot leven te wekken was een miljoen volt tesla coil, zo een bol waar de vonken van afspringen. Hij bracht haar regelmatig een serenade, al spelend op zijn zelf gemaakte orgel en slaapte naast haar elke nacht.

In 1940 kregen de geruchten de overhand en Elina's zuster vroeg de Count om het lichaam van Elina te tonen. Carl werd gearresteerd en opgesloten op verdenking van grafschennis en verminken van een overledene. De publieke belangstelling voor deze zaak was overweldigend. Het lokale begravenis huis (Dean-Lopez Funeral Home) rook een kans en besloot om Elaine's lichaam aan het publiek tentoon te stellen. In drie dagen hadden ze 6000 bezoekers.

Het is ongeloofelijk maar het publiek was over het algemeen aan de kant van de Count. Ze dachten dat Carl een wanhopige romanticus was.
In het gevang kreeg hij veel bezoek welke hem vereerde met kado's en goede raad. Het ging zelf zover dat er een groepje Cubaanse prostituees verscheen die gratis hun diensten aanboden. Twee van Carls vrienden hebben $1000 in bewaring geven en hij werd vrijgelaten. In de rechtbank kon de jury geen wet vinden waarop ze Von Cosel konden veroordelen. Het plegen van grafschennis kent een verjarings limiet van twee jaar. En het feit had zich zeven jaar eerder voorgedaan. De count werd door doktoren mentaal gezond verklaard. Ze onderzochten ook de overbijfselen van Elena. Dr. DePoo kwam tot de conclusie dat hij met een necrofiel te maken hadden, hij hield deze conlusie echter stil tot 1972.

Elena's lichaam werd op een geheime plaats begraven. De count beland zwaar in de financiele problemen en verlaat Key West om bij zijn zuster in Zephyrhills. Hier slijt hij zijn dagen met het schrijven van zijn memoires en het vertellen van zijn verhaal aan de touristen. Tevens verdient hij zijn brood met het verkopen van souveniers en het tonen van een wassen beeld van Elina.In Juli 1952 werd Von Cosel gevonden dood, instort over de beeltenis van zijn geliefde Elena.

In een ultime twist, is dat diegene die verantwoordelijk was voor het begraven van Elena een "switch" maakte en een lege kist begroef verzwaard met stenen en het lijk teruggaf aan Von Cosel.
Dit betekent dat het beeld van Elena, welke hij zo trots aan toeristen heeft getoond geen replica was...

Dean-Lopez Funeral Home - 418 Simonton Street

http://www.hbo.com/autopsy/episode/episode_6_the_strange_obsession_of_dr_carl_von_cos el.html

http://www.crimelibrary.com/serial_killers/notorious/necrophiles/story_6.html